Jakie warunki trzeba spełnić?
Jeszcze niedawno wystarczyło, że dany pojazd liczył sobie przynajmniej 25 lat, a do tego nie był produkowany od 15 lat. Zatem większość pojazdów z Niemiec, Szwajcarii czy Holandii mogła zostać zarejestrowana na żółtych tablicach.
Sytuacja zmieniła się w 2019 roku, gdy pojawiły się nowe wytyczne dotyczące rejestracji pojazdów zabytkowych. W teorii przepisy pozostały takie same, ale w praktyce ostateczna decyzja zależy od wojewódzkiego konserwatora zabytków. Może nie zgodzić się na rejestrację, gdy uzna, że pojazd jest np. zbyt pospolity lub zbyt młody.
W niektórych regionach Polski rejestrowane mogą być jedynie te pojazdy, które mają 30 lat i są utrzymane w oryginalnym stanie. To oznacza, że nie ma zauważalnych zmian w podwoziu, układzie kierowniczym, hamulcowym czy w silniku.
Zdarza się jednak, że samochód, który ma mniej niż 25 lat, także może starać się o żółte tablice. Jest to możliwe w sytuacjach, gdy pojazd jest unikalny z racji rozwiązań konstrukcyjnych lub niskowolumenowej produkcji.
Ponadto można zgłaszać takie pojazdy, które są:
- związane z ważnymi osiągnięciami sportowymi,
- zapisem ważnego etapu rozwoju techniki,
- używane przez osoby, które posiadają wysoką rangę w społeczeństwie,
- oryginalnie wykonane,
- odrestaurowane w zgodzie z technologią, jaka była używana w czasie ich produkcji.
Kiedy konserwator może niz godzić się na rejestrację?
Są różne powody. Niektóre zostały wymienione wcześniej, ale warto zwrócić uwagę na jeszcze jeden. Taka sytuacja jest możliwa, gdy konserwator uzna, że w danym regionie jeździ zbyt wiele pojazdów tego modelu i rejestracja tego obniży status pozostałych.
Dlatego warto zarejestrować pojazd na żółtych tablicach?
Przede wszystkim dlatego, że zostanie podniesiona ranga danego pojazdu. Dodatkowo sam właściciel zostanie zwolniony z okresowych badań technicznych i może wykupić ubezpieczenie na określony czas (np. rajdu czy lata), gdy będzie korzystał z pojazdu.
Jeśli pojazd pochodzi ze Stanów Zjednoczonych lub innego kraju, gdzie są stosowane inne normy homologacyjne, to właściciel nie jest zobowiązany do modyfikacji oświetlenia. Dzięki tego obniżone zostają koszty eksploatacyjne.
Jakie są wady takiej rejestracji?
Z pewnością to, że kierowca ma utrudniony dostęp do części zamiennych. A jeśli uda mu się do nich dotrzeć, to musi liczyć się z ich wysoką ceną. Poza tym nie może sprzedać pojazdu zagranicznemu klientowi, jeśli konserwator nie wyrazi na to zgody, a wszelkie zmiany w konstrukcji i układzie jezdnym muszą być konsultowane z urzędnikiem.
Jak zabrać się za rejestrowanie pojazdu na żółte tablice rejestracyjne?
Przede wszystkim trzeba pamiętać, że nie jest to spory wydatek, ale wymaga zwykle wsparcia ze strony doświadczonego rzeczoznawcy. Konsultacja z nim może wynosić 400-800 zł, jednak dzięki temu o wiele prostsze będzie przygotowanie tzw. białej karty. Potrzebne są trzy egzemplarze, które wraz z wnioskiem o wpisanie auta do wojewódzkiej kartoteki ewidencji zabytków techniki zostanie złożony w siedzibie WKZ.
Gdy właściciel otrzyma korzystna odpowiedź, wykonuje techniczne badania zabytkowego samochodu, które kosztuje 99 zł. Jeśli będą pozytywne, to pojazd zostanie dopuszczony do ruchu drogowego. Czasem jednak może zostać to nieznacznie ograniczone.
Na koniec wystarczy złożyć wniosek o rejestrację, co będzie kosztować 130 zł. Trzeba przy tym pamiętac o przyniesieniu stosowanych dokumentów, tj.:
- dowodu własności pojazdu,
- dowodu rejestracyjnego (wraz z tłumaczeniem w przypadku samochodów, które wcześniej były rejestrowane za granicą),
- dowodu osobistego,
- decyzję w sprawie wpisania pojazdu jako dobra kultury do rejestru zabytków lub dokument potwierdzający wpis w centralnej ewidencji dóbr kultury
- zaświadczenie z badania technicznego
- tablice rejestracyjne.